


Wat is de tomatenmineermot?
De tomatenmineermot (Tuta absoluta) vormt een belangrijke plaag op tomaat in de kas en de volle grond, en behoort tot de familie Gelechiidae. De soort is oligofaag en voedt zich met name met soorten uit de nachtschadefamilie (Solanaceae). De belangrijkste waardplant is tomaat, maar ook aardappel, aubergine, paprika en tabak worden aangetast, evenals onkruiden zoals Datura stramonium, Lycium chilense en Solanum nigrum.
Levenscyclus en uiterlijk van de tomatenmineermot
Het vrouwtje van de tomatenmineermot (Tuta absoluta) legt ongeveer 260 eieren. De eieren van de tomatenmineermot (Tuta absoluta) zijn cilindervormig. De kleur van de eieren varieert van crèmewit tot heldergeel. Tijdens hun ontwikkeling worden ze donkerder, en kort voor het uitkomen zijn ze bijna zwart.
Na het uitkomen zijn de rupsen van het eerste stadium wit- tot geelachtig. Ze maken mijnen in het blad, de stengel of de vrucht. In het tweede, derde en vierde stadium zijn ze groenachtig met een zwarte band achter de kop.
De voorpoppen van de tomatenmineermot (Tuta absoluta) zijn lichter dan de rupsen en zijn typisch roze gekleurd aan de bovenkant. De rupsen bevinden zich soms voor korte tijd buiten de mijnen.
De verpopping vindt plaats in de grond of op het oppervlak van een blad, in een gekruld blad of in een mijn. Als de rupsen de mijn verlaten, spinnen ze een zijden cocon op de bladeren of in de bodem. Bij verpopping in een mijn of vrucht vormen de voorpoppen geen cocon. In het begin zijn de poppen groenachtig. Kort voor het uitkomen van de adult verkleuren ze naar kastanjebruin tot donkerbruin.
Volwassen tomatenmineermotten (Tuta absoluta) zijn grijsbruin. Ze hebben draadvormige antennen met afwisselend lichte en donkere segmenten en gebogen, goed ontwikkelde liptasters. Op hun voorvleugels staan zwarte vlekken. De adulten zijn 's nachts actief en houden zich overdag gewoonlijk verborgen tussen de bladeren.
Schade door tomatenmineermot
De meest opvallende schade door de tomatenmineermot (Tuta absoluta) bestaat uit de vlekvormige mijnen in de bladeren. De rupsen geven de voorkeur aan bladeren en stengels, maar kunnen ook voorkomen onder de kroon van de vrucht en zelfs in de vrucht zelf. De rupsen eten alleen van het bladmoes, waarbij de epidermis van het blad intact blijft. Zodra er vruchten gevormd worden, kunnen deze worden aangetast, maar de rupsen voeden zich alleen met groene vruchten. Bij een ernstige aantasting sterven de bladeren geheel af. Door de gangen die de rups graaft, ontstaan er misvormingen. Schade aan vruchten geeft schimmelziektes de gelegenheid binnen te dringen, wat leidt tot vruchtrot voor of na de oogst.