Meeldauw

Inleiding

Echte meeldauw is de naam voor een groep van schimmels, die veel verschillende plantensoorten kan aantasten. Bijna elk gewas heeft een specifieke soort meeldauw, dus overdracht van het éne gewas naar het andere is doorgaans niet mogelijk. Meeldauw in paprika behoort tot een andere categorie dan de meeldauw in veel andere gewassen.

Levenswijze

Echte meeldauw kan alleen op groene plantedelen groeien. Het mycelium van de meeste soorten meeldauw groeit over het blad en voedt zich via een soort zuignapjes (haustoria) die het blad binnendringen. Het mycelium vormt sporendragers, waaraan zich massaal sporen ontwikkelen. Deze sporen verspreiden zich door de wind of via kleding. Ze hebben geen water nodig om te kiemen, en kunnen ca. 1 week overleven. Temperatuurschommelingen bevorderen de kieming. Het mycelium van meeldauw in paprika ontwikkelt zich juist in het blad. Intensieve luchtbeweging (bv. door ventilatoren) bevordert de verspreiding.

Schadebeelden

Aan de bovenzijde van bladeren ontstaan witte schimmeldraden met ketens van sporen, meestal het beginnend op de onderste bladeren. Eerst zijn dit witte poederachtige vlekken. In een later stadium kan de aantasting het gehele oppervlak bedekken en zich uitbreiden naar de onderzijde van de bladeren en/of de stengels. De vlekken zijn aanvankelijk gemakkelijk van het blad af te vegen. Later worden aangetaste plekken geel, of kunnen bladeren zelfs afsterven.

Bij paprika beginnen de symptomen juist aan de onderzijde van de bladeren.