Bladluis

Inleiding

Bladluizen zijn in de tuinbouw een groot probleem. Ze kunnen door hun enorme voortplantingsvermogen ernstige schade toebrengen aan diverse gewassen. De resistentie tegen bestrijdingsmiddelen neemt toe. Belangrijkste bladluizen die voorkomen in kasgewassen zijn: de katoenluis Aphis gossypii, de boterbloemluis (Aulacorthum solani), de aardappeltopluis (Macrosiphum euphorbiae) en de groene perzikluis (Myzus persicae).

 

Levenswijze

In kassen bestaat een bladluizenpopulatie altijd uit levendbarende vrouwtjes. De jonge luizen worden geboren en beginnen onmiddellijk met het opnemen van plantensap. Ze groeien snel en vervellen vier keer voordat ze volwassen zijn. De opvallende, witte vervellingshuidjes die hierbij ontstaan, kunnen de aanwezigheid van bladluizen verraden. Bij hogere dichtheden ontstaan gevleugelde vormen waardoor de bladluizen zich vanuit een haard zeer snel over de kas kunnen verspreiden.

 

Schadebeelden

• Nimfen en adulten onttrekken voedingsstoffen aan de plant, waardoor de groei wordt geremd en er krullende bladeren kunnen ontstaan, eventueel gepaard gaande met gele vlekken.
• Bladluizen scheiden honingdauw af. Hierop kunnen donkere roetdauwschimmels groeien die het gewas vervuilen. Tevens vermindert de fotosynthese van de bladeren waardoor de productie daalt.
• Er kunnen stoffen in de plant worden gebracht, die een heftige allergische reactie in de plant teweegbrengen.
• Er kunnen pathogene organismen, voornamelijk virussen, worden overgebracht.